เมื่อปี 2563 ช่วงโควิด ฉันมีเรื่องไม่สบายใจบ้าง ก็เลยเสาะแสวงหาบทสวดมนต์ ฉันพยายามหาบทที่คุ้นเคย อยากให้คล้ายตอนเด็กๆสมัยประถมจนถึงมัธยมต้นที่เคยไปปฏิบัติธรรมเข้าค่ายธรรมจาริณีกับคุณครูและรุ่นพี่ที่โรงเรียนอยู่หลายปี ที่อาศรมสุญญตา ปราณบุรี
สมัยนั้นพ่อฉันเป็นครูโสตฯ ต้องถ่ายรูปกิจกรรม เลยต้องไปทำกิจกรรมออกค่ายกับโรงเรียนบ่อยๆ ไม่มีเวลาดูแลฉัน ก็เอาฉันไปดรอปไว้กับคุณครูและพี่นักเรียน แล้วฉันก็เดินไปเดินมาในอาศรม ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นวัดป่าไปแล้ว ฉันเดินเล่นอยู่ในนั้นน่าจะอย่างน้อยสักประมาณ 4-5 ปี ช่วงปิดเทอม
พอเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ เวลามีเรื่องสะเทือนใจ ฉันว่า “ธรรมะ” กลายเป็นภูมิคุ้มกันโดยอัตโนมัติ เวลาเราทุกข์ใจหนักๆ นั่นเป็นเพราะเราขาดสติ ไม่น่าเชื่อว่าแค่การกลับมาเริ่มสวดมนต์ทีละบรรทัด สองบรรทัด จนทุกวันนี้ผ่านมา 6-7 ปีแล้ว สภาพจิตใจฉันดีขึ้นมาก สติช่วยให้เรามีสุขภาพจิตที่ดีขึ้น
การสวดมนต์ช่วยเติมสติให้เรา
แล้วสติก็ทำให้ชีวิตมีความสุข
บทสวดมนต์นี้เป็นเวอร์ชั่นแจกฟรีที่คล้ายกับบทที่ฉันสวดที่อาศรมที่สุด ถึงแม้ว่าจะไม่เหมือนเสียทีเดียว เพียงแต่คล้ายๆ
ฉันหาหนังสือนี้ได้จากเว็บไซต์นี้นะ ชื่อหนังสือทำวัตรสวดมนต์แปล ที่มีรูปพระพุทธเจ้าเป็นภาพวาดจิตรกรรมไทย

![[20261112-092446-praying-and-meditating-cover-webp.webp]]
เป็นหนังสือของกองทุนสื่อธรรมะทอสี และมูลนิธิปัญญาประทีป แต่ฉันหาลิงก์ไม่พอในเว็บของเขา แต่มาเจอหนังสือในเว็บกัลยาณธรรมแทน ในเว็บนี้
https://www.kanlayanatam.com/tammabook.htm

